ரோமர் 12:1 “அப்படியிருக்க, சகோதரரே, நீங்கள் உங்கள் சரீரங்களைப் பரிசுத்தமும் தேவனுக்குப் பிரியமுமான ஜீவபலியாக ஒப்புக்கொடுக்கவேண்டுமென்று, தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு உங்களை வேண்டிக்கொள்ளுகிறேன்; இதுவே நீங்கள் செய்யத்தக்க புத்தியுள்ள ஆராதனை”
கடந்த முப்பது நாட்களாக, நம்முடைய இருதயம், சிந்தனைகள், வார்த்தைகள், உறவுகள், தீர்மானங்கள், போராட்டங்கள் மற்றும் அன்றாட வாழ்க்கையில் பரிசுத்தமாக இருப்பது என்றால் என்ன என்பதை நாம் சிந்தித்திருக்கிறோம். ஆனால் இறுதியில், பரிசுத்தம் ஒரு கேள்வியில்தான் வந்து நிற்கிறது: “நான் என்னுடைய முழு வாழ்க்கையையும் தேவனுக்குக் கொடுத்துவிட்டேனா?” நம்முடைய ஒரு பகுதியை தேவனுக்கு அர்ப்பணித்துவிட்டு, மற்றொரு பகுதியை நமக்காக வைத்துக்கொள்ளும்படி பவுல் நம்மிடம் கேட்கவில்லை. அவர் நம்மை ஒரு ஜீவபலியாக, தேவனுக்கு முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட ஒரு வாழ்க்கையாக மாறும்படி அழைக்கிறார்.
பலிபீடத்தில் வைக்கப்படும் ஒரு பலி, அதன்பிறகு தனக்குச் சொந்தமானதல்ல. அதுபோல, அர்ப்பணிப்பு என்பது: “ஆண்டவரே, என் வாழ்க்கை உமக்கே சொந்தமானது.” என்று சொல்வதாகும். என் திட்டங்கள் உம்முடையவை, ஆண்டவரே. என் நேரம் உம்முடையது. என் உறவுகள் உம்முடையவை. என் திறமைகள் உம்முடையவை. என் எதிர்காலம் உம்முடையது. என் ஏமாற்றங்களும் உம்முடையவை. என் கனவுகளும் உம்முடையவை. தேவனுடைய அன்பைப் பெறுவதற்காக நாம் இதைச் செய்வதில்லை. மாறாக, “தேவனுடைய இரக்கங்களை முன்னிட்டு” இதைச் செய்கிறோம். கிறிஸ்துவின் மூலம் அவர் ஏற்கனவே நமக்காக எல்லாவற்றையும் கொடுத்திருப்பதால், நாம் நம்மை அவரிடம் ஒப்புக்கொடுக்கிறோம்.
முழுமையாக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட வாழ்க்கை என்பது குறைபாடற்ற வாழ்க்கை அல்ல. அது மீண்டும் மீண்டும் பலிபீடத்திற்குத் திரும்பிக்கொண்டிருக்கும் வாழ்க்கை. ஒவ்வொரு காலையிலும் நாம் இவ்வாறு சொல்லலாம்: “ஆண்டவரே, இன்று என்னில் உமது சித்தமே நடைபெறட்டும்.” நாம் தொடர்ந்து நம்மை அவரிடம் ஒப்புக்கொடுக்கும்போது, கடந்த நாட்களில் நாம் கற்றுக்கொண்ட பரிசுத்தம் வெறும் தியானத்தின் ஒரு தலைப்பாக இல்லாமல், நம்முடைய வாழ்க்கை முறையாக மாறுகிறது.
சிந்தனை:
என் வாழ்க்கையில் இன்னும் தேவனுக்கு அர்ப்பணிக்கப்படாத ஏதாவது பகுதி இருக்கிறதா?
நடைமுறை:
இந்த வாரம் ஒவ்வொரு காலையிலும், உங்கள் முழு நாளையும் தேவனுக்கு முன்பாக வைத்து இவ்வாறு ஜெபியுங்கள்: “ஆண்டவரே, இன்று நான் உமக்கே சொந்தமானவன். என் வாழ்க்கை உமக்கு மகிமையைக் கொண்டுவரட்டும்.”
ஜெபம்:
“பிதாவே, உமது மகத்தான இரக்கங்களை முன்னிட்டு, என்னுடைய முழு வாழ்க்கையையும் உமக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன். என் இருதயம், என் சிந்தனை, என் சரீரம், என் திட்டங்கள், என் உறவுகள், என் திறமைகள், என் முன்னுரிமைகள், என் தைரியம், என் தாழ்மை, என் இரக்கம், என் விடாமுயற்சி மற்றும் என் எதிர்காலம் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொள்ளும். எனக்காக அல்ல, உமக்காக வாழ எனக்குக் கற்றுக்கொடும். என் வாழ்க்கை பரிசுத்தமும், உமக்குப் பிரியமுமான, முழுமையாக உமக்கே சொந்தமான ஜீவபலியாக மாறட்டும். ஒவ்வொரு நாளும் என்னை கிறிஸ்துவைப் போல மாற்றும். என் வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு பகுதியும் உமது பரிசுத்தத்தை பிரதிபலிக்கும் வரை என்னை உருவாக்கும். இயேசுவின் நாமத்தில், ஆமென்.”