மத்தேயு 6:4 “அப்பொழுது அந்தரங்கத்தில் பார்க்கிற உன் பிதா தாமே உனக்கு வெளியரங்கமாய்ப் பலனளிப்பார்.”
மற்றவர்கள் நம்மைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதில் நாம் இயல்பாகவே அக்கறை கொள்கிறோம். நம்முடைய அன்பான செயல்களை மற்றவர்கள் கவனிக்க வேண்டும், நாம் செய்யும் தியாகங்களைப் பாராட்ட வேண்டும், தேவனுக்காக நாம் செய்வதை அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்று நாம் விரும்பலாம். ஆனால் யாரும் பார்க்காத நேரத்திலும் என்ன நடக்கிறது என்பதை தேவன் பார்க்கிறார் என்று இயேசு நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறார். நம்முடைய மறைவான வாழ்க்கையில் யாரும் கேட்காத ஜெபங்கள், யாரும் கவனிக்காத அன்பான செயல்கள், யாருக்கும் தெரியாத போராட்டங்கள், யாரும் பார்க்காதபோது நாம் எடுக்கும் தீர்மானங்கள் ஆகியவை அடங்கும். இந்தத் தருணங்கள் முக்கியமற்றவை போலத் தோன்றலாம். ஆனால் அவை ஒரு முக்கியமான காரியத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன: யாரும் நம்மைப் பார்க்காதபோது, நாம் உண்மையில் எப்படிப்பட்டவர்களாக இருக்கிறோம்?
இயேசு கற்பிப்பது என்னவென்றால், நாம் செய்யும் சில அழகான காரியங்கள் முற்றிலும் யாருடைய கவனத்திற்கும் வராமல் இருக்கலாம். தனியாக இருக்கும்போது நாம் மெதுவாகச் செய்யும் ஒரு ஜெபம். மற்றவர்களிடம் சொல்லாமல் ஒருவரை மன்னிப்பது. பாராட்டை எதிர்பார்க்காமல் ஒருவருக்கு உதவுவது. யாருக்கும் தெரியாது என்றாலும் பரிசுத்தத்தைத் தேர்ந்தெடுப்பது. அங்கீகாரம் கிடைக்காது என்றாலும் தாராளமாகக் கொடுப்பது. இவை அனைத்தையும் தேவன் பார்க்கிறார். இங்கேதான் தேவனுடனான நம்முடைய உறவு உண்மையானதாகிறது. “நான் இதைச் செய்வது தேவன் என்னைப் பார்க்கிறார் என்பதற்காகவா, அல்லது மக்கள் என்னைப் பார்க்க வேண்டும் என்பதற்காகவா?”
மற்றவர்கள் பார்க்காதவற்றையும் தேவன் பார்க்கிறார் என்பதை அறிந்திருப்பதில் மிகப்பெரிய ஆறுதல் இருக்கிறது. நீங்கள் எவ்வளவு சோர்வாக இருக்கிறீர்கள் என்பதை யாரும் கவனிக்காமல் இருக்கலாம். நீங்கள் செய்யும் தியாகங்களை யாரும் அறியாமல் இருக்கலாம். உங்கள் குடும்பத்திற்காக நீங்கள் செய்யும் ஜெபங்களை யாரும் கேட்காமல் இருக்கலாம். நீங்கள் அமைதியாகச் செய்யும் நன்மைகளை யாரும் கவனிக்காமல் இருக்கலாம். ஆனால் தேவன் பார்க்கிறார். அவருக்காக உண்மையோடு செய்யப்படும் எந்தக் காரியமும் அவருடைய பார்வையில் மறைந்ததல்ல. எனவே, நம்முடைய நன்மைகளை விளம்பரப்படுத்தவோ அல்லது அங்கீகாரத்தைத் தேடி ஓடவோ தேவையில்லை. அமைதியாக சரியானதைச் செய்து, அதன் பலனையும் அங்கீகாரத்தையும் தேவனிடம் விட்டுவிடலாம்.
சிந்தனை:
யாரும் என்னைப் பார்க்காதபோது நான் யார்? மக்களின் பார்வையைவிட தேவனுடைய பார்வைக்காக நான் அதிகமாக வாழ்கிறேனா?
நடைமுறை:
இன்று, வேறு யாரும் அறிந்துகொள்ளத் தேவையில்லாத வகையில்**,** ஒருவருக்காக ஒரு நல்ல காரியத்தைச் செய்யுங்கள்.
-
நன்றி கிடைக்காவிட்டாலும் கொடுங்கள்.
-
யாரும் கவனிக்காவிட்டாலும் சேவை செய்யுங்கள்.
-
யாரிடமும் சொல்லாமல் ஜெபியுங்கள்.
-
அறிவிக்காமல் மன்னியுங்கள்.
-
நீண்ட காலமாகப் போராடிக்கொண்டிருக்கும் ஒரு காரியத்திலிருந்து மனந்திரும்புங்கள்.
பின்னர், இந்த ஒரு உண்மையை மட்டும் நினைவில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள்: “என் பிதா பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்.”