சங்கீதம் 51:10 “தேவனே, சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும், நிலைவரமான ஆவியை என் உள்ளத்திலே புதுப்பியும்”
தாவீது ஏன் தன்னில் சுத்தமான இருதயத்தை உருவாக்கும்படி தேவனிடம் கேட்டார்? ஏனென்றால், இருதயம் நம்முடைய வாழ்க்கையின் ஒரு சிறிய பகுதி அல்ல என்பதை அவர் புரிந்துகொண்டார். அது நம்முடைய வாழ்க்கையின் நீரூற்றாகும். நீதிமொழிகள் 4:23 கூறுகிறது “எல்லாக் காவலோடும் உன் இருதயத்தைக் காத்துக்கொள், அதினிடத்தினின்று ஜீவஊற்று புறப்படும்.”
வேதாகமம் இருதயத்தைப் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பேசுகிறது. ஏனென்றால், தேவன் நம்முடைய வெளிப்புறத் தோற்றத்தை விட, நமக்குள் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பார்க்கிறார். நம்மிடமிருந்து புறப்படுவது இருதயத்திலிருந்தே வருகிறது என்று இயேசு கூறினார் (மாற்கு 7:21–23). கறைபட்ட இருதயம் காலப்போக்கில் நம்முடைய வார்த்தைகள், உறவுகள், தேர்வுகள் மற்றும் செயல்களைப் பாதிக்கும். ஆனால் தேவனிடம் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்ட இருதயம், அவரைப் பிரதிபலிக்கும் வாழ்க்கையை உருவாக்குகிறது.
நம்முடைய மனம் உணர்ந்து புரிந்துகொள்கிறது; ஆனால் நம்முடைய இருதயம் ஏற்றுக்கொண்டு மதிக்கிறது. ஒவ்வொரு நாளும் நாம் பல விஷயங்களைப் பார்க்கிறோம், கேட்கிறோம், புரிந்துகொள்கிறோம். ஆனால் அவற்றில் எவற்றை நமக்குள் நிலைத்திருக்க அனுமதிக்கிறோமோ, அவை நாம் எதை நேசிக்கிறோம், எதை விரும்புகிறோம், எதை மதிக்கிறோம் என்பவற்றை மெதுவாக வடிவமைக்கத் தொடங்குகின்றன. அதனால்தான் நம்முடைய இருதயத்தின் நிலை மிகவும் முக்கியமானது. நம் மனதில் எது சரி என்று தெரிந்திருந்தாலும், வேறொன்றை நம் இருதயத்தில் வேரூன்ற அனுமதிக்கலாம். நம்முடைய உள்ளார்ந்த வாழ்க்கையில் நாம் மீண்டும் மீண்டும் வரவேற்கும் விஷயங்கள், மெதுவாக நம்முடைய மனப்பான்மைகள், நோக்கங்கள், உறவுகள் மற்றும் தேர்வுகளை வடிவமைக்கின்றன.
தாவீது இதை புரிந்துகொண்டதால்தான், “தேவனே, சுத்த இருதயத்தை என்னிலே சிருஷ்டியும்” என்று ஜெபித்தார். வெளிப்புற மாற்றம் மட்டும் போதாது என்பதை அவர் அறிந்திருந்தார். தனக்குள் நடந்து கொண்டிருந்தவற்றை தேவன் சுத்திகரிக்க வேண்டும் என்பதை அவர் உணர்ந்தார்.
பரிசுத்த இருதயம் என்பது தேவனுடைய சத்தியத்தை அறிந்திருக்கும் இருதயம் மட்டுமல்ல; அது தேவனுடைய சத்தியத்தைப் பொக்கிஷமாகக் கருதும் இருதயம். அது தேவன் மதிப்பதை மதிக்கிறது, அவருக்குப் பிரியமானவற்றை நேசிக்கிறது, கசப்பு, பெருமை, அசுத்தம் அல்லது தேவனுடைய இடத்தைப் பிடிக்க முயற்சிக்கும் எதற்கும் தனது இருதயத்தில் இடம் கொடுக்க மறுக்கிறது.
இயேசு கூறினார்: “இருதயத்தில் சுத்தமுள்ளவர்கள் பாக்கியவான்கள்; அவர்கள் தேவனைத் தரிசிப்பார்கள்” (மத்தேயு 5:8). தேவன் வெறுமனே பரிசுத்தமான நடத்தையை விரும்புவதில்லை; முழுமையாக அவருக்குச் சொந்தமான இருதயத்தையே விரும்புகிறார்.
சிந்தனை:
என்னென்ன விஷயங்களை நான் என் இருதயத்தில் வேரூன்ற அனுமதிக்கிறேன்? நான் எதை மிகவும் மதிக்கிறேன்?
நடைமுறை:
இன்று, என் இருதயத்தில் வேரூன்றியிருக்கக் கூடாத எந்த விஷயமும் இருக்கிறதா என்பதை தேவன் எனக்குக் காட்டும்படி கேளுங்கள். அதை அவரிடம் ஒப்புக்கொடுத்து, உங்கள் இருதயத்தை அவருடைய வார்த்தை, சத்தியம் மற்றும் அன்பினால் திட்டமிட்டு நிரப்புங்கள்.