1 தீமோத்தேயு 4:7–8 “சீர்கேடும் கிழவிகள் பேச்சுமாயிருக்கிற கட்டுக்கதைகளுக்கு விலகி, தேவபக்திக்கேதுவாக முயற்சிபண்ணு. சரீர முயற்சி அற்ப பிரயோஜனமுள்ளது; தேவபக்தியானது இந்த ஜீவனுக்கும் இதற்குப் பின்வரும் ஜீவனுக்கும் வாக்குத்தத்தமுள்ளதாகையால் எல்லாவற்றிலும் பிரயோஜனமுள்ளது.”
பரிசுத்தம் என்பது “செய்ய வேண்டியவை, செய்யக்கூடாதவை” என்ற நீண்ட பட்டியலைப் பின்பற்றுவது மட்டுமல்ல. நாம் வெளிப்படையாக விதிகளைப் பின்பற்றிக்கொண்டிருந்தாலும், நம்முடைய இருதயம் தேவனிடமிருந்து தூரமாக இருக்கலாம். தேவன் நம்முடைய நடத்தையில் மட்டும் மாற்றத்தை விரும்புவதில்லை; நம்முடைய குணத்தில் மாற்றத்தை விரும்புகிறார். பவுல் தீமோத்தேயுவிடம் “தேவபக்திக்கேதுவாக முயற்சிபண்ணு” என்று கூறுகிறார். சரீரப் பயிற்சி நம்முடைய உடலை வளர்ப்பது போல, ஆவிக்குரிய பயிற்சி நம்முடைய குணத்தை வளர்க்கிறது. தேவபக்தி என்பது நாம் சிந்திக்கும் விதத்திலும், பேசும் விதத்திலும், சூழ்நிலைகளுக்கு பதிலளிக்கும் விதத்திலும், மற்றவர்களை நடத்தும் விதத்திலும் தேவனைப் போலவும் கிறிஸ்துவைப் போலவும் மாறிக்கொண்டிருப்பதாகும்.
பரிசுத்த குணங்கள் – கிறிஸ்துவைப் போன்ற பண்புகள்
“நான் என்ன செய்ய அனுமதிக்கப்படுகிறேன்?” என்று மட்டும் கேட்பதற்குப் பதிலாக, “தேவன் என்னை எப்படிப்பட்ட நபராக மாற்ற அழைக்கிறார்?” என்று கேட்கலாம்.
-
நான் அதிகமாக பொறுமையுள்ளவனாக மாறுகிறேனா?
-
அதிகமாக தாழ்மையுள்ளவனாக மாறுகிறேனா?
-
அதிகமாக இரக்கமுள்ளவனாக மாறுகிறேனா?
-
அதிகமாக உண்மையுள்ளவனாக மாறுகிறேனா?
-
அதிகமாக மன்னிப்பவனாக மாறுகிறேனா?
-
அதிகமாக சுயக்கட்டுப்பாடுள்ளவனாக மாறுகிறேனா?
-
அதிகமாக அன்புள்ளவனாக மாறுகிறேனா?
இந்தக் குணங்கள்தான் அன்றாட வாழ்க்கையில் பரிசுத்தத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டுகின்றன. இந்தக் குணங்களை ஒரே இரவில் வளர்த்துக்கொள்ள முடியாது. தொடர்ந்து செய்யப்படும் பயிற்சியின் மூலம் தசைகள் வளர்வதைப் போல, நாம் மீண்டும் மீண்டும் நம்முடைய இருதயத்தை தேவனிடம் ஒப்புக்கொடுத்து, பரிசுத்த ஆவியானவர் நம்மை வடிவமைக்க அனுமதிக்கும்போது, கிறிஸ்துவைப் போன்ற குணம் நம்மில் வளர்கிறது. எனவே, பரிசுத்தம் என்பது தவறானவற்றைத் தவிர்ப்பது மட்டுமல்ல. அழகானதும் தேவபக்திக்குரியதுமான குணங்களை நம்மில் வளர்த்துக்கொள்வதாகும்.
நடைமுறை:
இன்று, தேவன் உங்களில் வளர்க்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பும் ஒரு கிறிஸ்துவைப் போன்ற குணத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள். வெறுமனே அதிக முயற்சி செய்வதற்குப் பதிலாக, இவ்வாறு ஜெபியுங்கள்: “பரிசுத்த ஆவியானவரே, இன்று இந்தப் பண்பு எங்கே தேவைப்படுகிறது என்பதை எனக்குக் காண்பியும்; அதை நான் கடைப்பிடிக்க எனக்கு உதவும்.”
சிந்தனை:
தவறு செய்வதைத் தவிர்ப்பதில் மட்டுமே நான் கவனம் செலுத்துகிறேனா, அல்லது கிறிஸ்துவைப் போல மாறுவதற்கு வேண்டுமென்றே முயற்சி செய்கிறேனா? “பரிசுத்தம் என்பது நான் செய்வதை நிறுத்துவதில் மட்டும் இல்லை; நான் எப்படிப்பட்ட நபராக மாறிக்கொண்டிருக்கிறேன் என்பதிலும் உள்ளது.”