1 கொரிந்தியர் 13:4–7 “அன்பு நீடிய சாந்தமும் தயவுமுள்ளது; அன்புக்குப் பொறாமையில்லை; அன்பு தன்னைப் புகழாது, இறுமாப்பாயிராது, அயோக்கியமானதைச் செய்யாது, தற்பொழிவை நாடாது, சினமடையாது, தீங்கு நினையாது, அநியாயத்தில் சந்தோஷப்படாமல், சத்தியத்தில் சந்தோஷப்படும். சகலத்தையும் தாங்கும், சகலத்தையும் விசுவாசிக்கும், சகலத்தையும் நம்பும், சகலத்தையும் சகிக்கும்”
நாம் பெரும்பாலும் அன்பை ஒரு உணர்வாக நினைக்கிறோம். ஆனால் பவுல் அன்பை வாழும் ஒரு முறையாக விவரிக்கிறார். பரிசுத்தமான அன்பு என்பது நமக்குப் பிடித்தவர்களிடம் மட்டும் நாம் உணரும் ஒரு உணர்வு அல்ல. குறிப்பாக கடினமான நேரங்களிலும் நாம் நடைமுறைப்படுத்தும் ஒன்றாகும். பவுல் அன்பை உணர்ச்சிகளால் வரையறுக்கவில்லை. மாறாக, அதைச் செயல்களின் மூலம் விவரிக்கிறார்: பொறுமை, தயவு, தாழ்மை, மன்னிப்பு, விடாமுயற்சி மற்றும் சுயநலமின்மை. நம்முடைய உணர்வுகள் ஒத்துழைக்காதபோதும், எவ்வாறு பதிலளிப்பது என்பதை அன்பு தேர்ந்தெடுக்கிறது. எல்லாம் நமக்குச் சாதகமாக இருக்கும்போது பொறுமையாக இருப்பது எளிது.நம்மைப் பாராட்டும்போது தயவாக இருப்பதும் எளிது. ஆனால் நாம் ஏமாற்றமடையும்போது, தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும்போது, புறக்கணிக்கப்படும்போது அல்லது காயப்படும்போது பரிசுத்தமான அன்பு வெளிப்படுகிறது.
பவுலின் அன்பைப் பற்றிய விளக்கம் எவ்வளவு நடைமுறையானது என்பதை கவனியுங்கள். அன்பு, செய்த தீமைகளைப் பட்டியலிட்டு வைத்துக்கொள்ளாது. அன்பு, எப்போதும் தன் விருப்பத்தை வற்புறுத்தாது. அன்பு, தீமையில் மகிழ்ச்சியடையாது. அது பாதுகாக்கிறது, நம்புகிறது, நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறது, விடாமுயற்சியுடன் நிலைத்திருக்கிறது. இதன் பொருள், அன்பு என்பது நாம் “வைத்திருக்கும்” ஒன்று மட்டுமல்ல; நாம் “நடைமுறைப்படுத்தும்” ஒன்றாகும். ஒவ்வொரு கடினமான உறவும் கிறிஸ்துவின் அன்பை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான ஒரு வாய்ப்பு. ஒவ்வொரு எரிச்சலும் பொறுமையைப் பயிற்சி செய்வதற்கான ஒரு வாய்ப்பு. ஒவ்வொரு குற்றமும் மன்னிப்பைப் பயிற்சி செய்வதற்கான ஒரு வாய்ப்பு. ஒவ்வொரு ஊழியம் செய்யும் வாய்ப்பும் தயவை நடைமுறைப்படுத்துவதற்கான ஒரு வாய்ப்பு. இயேசு அன்பைப் பற்றி நமக்குச் சொல்லியதோடு மட்டும் நிற்கவில்லை; அன்பு எப்படி இருக்கும் என்பதைத் தம் வாழ்க்கையின் மூலம் நமக்குக் காட்டினார்.
பரிசுத்தமான அன்பு, “இந்த நபரைப் பற்றி நான் எப்படி உணர்கிறேன்?” என்று கேட்பதில்லை. மாறாக, “கிறிஸ்து என்னை நேசித்ததைப் போல, நான் இந்த நபரை எப்படி நேசிக்க முடியும்?” என்று கேட்கிறது.
சிந்தனை:
1 கொரிந்தியர் 13-ல் உள்ள அன்பின் எந்தக் குணத்தை நான் இப்போது மிகவும் கவனமாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்று தேவன் கேட்கிறார்?
நடைமுறை:
இன்று அன்பின் ஒரு குணத்தைத் தேர்ந்தெடுங்கள் — பொறுமை, தயவு, தாழ்மை, மன்னிப்பு அல்லது விடாமுயற்சி. கிறிஸ்துவின் அன்பை உங்கள் மூலமாக அனுபவிக்க வேண்டிய ஒருவரிடம், அந்தக் குணத்தை கவனத்துடன் நடைமுறைப்படுத்துங்கள். “வேதாகம அன்பை வெறுமனே ரசிக்காதீர்கள். அதை நடைமுறைப்படுத்துங்கள்.”