1 கொரிந்தியர் 6:19–20 “உங்கள் சரீரமானது நீங்கள் தேவனாலே பெற்றும் உங்களில் தங்கியும் இருக்கிற பரிசுத்த ஆவியினுடைய ஆலயமாயிருக்கிறதென்றும், நீங்கள் உங்களுடையவர்களல்லவென்றும் அறியீர்களா? கிரயத்துக்குக் கொள்ளப்பட்டீர்களே; ஆகையால் தேவனுக்கு உடையவைகளாகிய உங்கள் சரீரத்தினாலும் உங்கள் ஆவியினாலும் தேவனை மகிமைப்படுத்துங்கள்.”
நம்முடைய சரீரங்கள் பரிசுத்த ஆவியின் ஆலயங்கள் என்று பவுல் கூறுகிறார். இதன் அர்த்தம், நம்முடைய சரீரம் முக்கியமற்ற ஒன்றல்ல அல்லது நமக்கு விருப்பம்போல் எப்படி வேண்டுமானாலும் நடத்திக்கொள்ளக்கூடிய ஒன்றல்ல. தேவன் நமக்குள் வாசம் செய்யத் தேர்ந்தெடுத்திருக்கிறார். நம்முடைய சரீரம் அவருக்கு முக்கியமானது.
- தேவனுக்குச் சொந்தமானதைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளுங்கள்
பவுல், “நீங்கள் உங்களுடையவர்கள் அல்ல” என்று கூறுகிறார். இன்றைய கலாச்சாரம் பெரும்பாலும், “என் உடல், என் விருப்பம்; நான் விரும்பியதைச் செய்யலாம்” என்று சொல்கிறது. ஆனால் ஒரு கிறிஸ்தவருக்கான ஆழமான உண்மை: “என் சரீரம் தேவனுக்குச் சொந்தமானது.” எனவே, நம்முடைய கண்கள் எதைப் பார்க்க அனுமதிக்கிறோம், எதைக் கேட்கிறோம், நம்முடைய வாயினால் என்ன பேசுகிறோம், நம்முடைய கைகள் எதைச் செய்கின்றன, நம்முடைய கால்கள் நம்மை எங்கே அழைத்துச் செல்கின்றன, மேலும் நம்முடைய சரீரத்தை எவ்வாறு கவனித்துக்கொள்கிறோம் என்பதையெல்லாம் நாம் சிந்திக்க வேண்டும்.
- செலுத்தப்பட்ட விலையை நினைவில் கொள்ளுங்கள்
பவுல் அதற்கான காரணத்தைக் கூறுகிறார்: “நீங்கள் விலைக்கு வாங்கப்பட்டவர்கள்.” இயேசு தம்முடைய ஜீவனைக் கொடுத்து நம்மை மீட்டார். அளவிட முடியாத விலைக்கு மீட்கப்பட்டிருப்பதால், நம் சரீரத்தை நாம் கவனக்குறைவாகப் பயன்படுத்தக்கூடாது. இது பரிசுத்தமான வாழ்க்கையை ஒரு பாரமாக உணரச் செய்யக்கூடாது. அதற்குப் பதிலாக, அது நம்மில் நன்றியை உருவாக்க வேண்டும்: “இயேசு எனக்காக இவ்வளவு பெரிய விலையைச் செலுத்தினார்; எனவே என் வாழ்க்கை அவரைக் கனப்படுத்த வேண்டும்.”
- உங்கள் சரீரத்தை தேவனுடைய மகிமைக்காகப் பயன்படுத்துங்கள்
பரிசுத்தமான சரீரத்தைப் பாதுகாப்பது என்பது தவறான காரியங்களைத் தவிர்ப்பது மட்டுமல்ல. அது சரியான காரியங்களுக்காக நம்முடைய சரீரத்தைப் பயன்படுத்துவதும் ஆகும். நம்முடைய கண்களைப் பயன்படுத்தி மக்களை இரக்கத்துடன் பார்க்கலாம். நம்முடைய வாயைப் பயன்படுத்தி மற்றவர்களை ஊக்கப்படுத்தலாம். நம்முடைய கைகளைப் பயன்படுத்தி சேவை செய்யலாம். நம்முடைய கால்களைப் பயன்படுத்தி தேவன் நம்மை அனுப்பும் இடங்களுக்குச் செல்லலாம். நம்முடைய பெலத்தைப் பயன்படுத்தி அவருடைய பணியைச் செய்யலாம். நம்மை பாவத்திலிருந்து விலக்கி வைத்திருப்பது மட்டுமே நோக்கம் அல்ல; நம்முடைய முழு சரீரத்தையும் தேவனுக்குக் காணிக்கையாகக் கொடுப்பதே நோக்கம்.
சிந்தனை
என்னுடைய வாழ்க்கையின் உரிமையாளரான தேவனை மகிமைப்படுத்தாத எதை நான் என் வாழ்க்கைக்குள் அனுமதிக்கிறேன்?
நடைமுறை:
இன்று உங்கள் சரீர வாழ்க்கையில் ஒரு பகுதியைத் தேர்ந்தெடுங்கள் —கண்கள், வார்த்தைகள், பழக்கங்கள், பொழுதுபோக்கு, உறவுகள், ஓய்வு அல்லது உடல்நலம் —அதைப் பற்றி உங்களிடம் நீங்களே கேளுங்கள்: “எனக்குள் வாசம் செய்கிற பரிசுத்த ஆவியானவரை இது மகிமைப்படுத்துகிறதா?”